Τα πάντα γνωρίζουν οι Αμερικανοί για το χαμένο Μπόινγκ

Θέατρο παίζει η αμερικανική μυστική υπηρεσία ηλεκτρονικής παρακολούθησης όλου του πλανήτη, η διαβόητη NSA, όταν τηρεί σιγή ιχθύος για το τι ακριβώς έχει γίνει με το χαμένο Μπόινγκ των μαλαισιανών πολιτικών αερογραμμών με τους σχεδόν τριακόσιους επιβάτες. Θέατρο παίζει και η αμερικανική κυβέρνηση φυσικά, η οποία έχει ενημερωθεί πλήρως για τα πάντα που αφορούν το αεροπλάνο αυτό, του οποίου η τύχη υποτίθεται ότι αγνοείται. Νοτίως της ινδικής υποηπείρου, νοτιότερα των Μαλδίβων Νήσων, βρίσκονται τα νησιά των Βρετανικών Εδαφών του Ινδικού Ωκεανού. Στο νότιο τμήμα αυτού του νησιωτικού συμπλέγματος, κυριολεκτικά στη μέση του πουθενά, με τις κοντινότερες ακτές να απέχουν χιλιάδες και χιλιάδες μίλια, βρίσκεται η κολοσσιαίας στρατιωτικής σημασίας αμερικανική αεροναυτική βάση στο νησί Ντιέγκο Γκαρσία.

του Γιώργου Δελαστίκ Συνέχεια

Advertisements

fear and loathing in Καισαριανή

Η Δ. μου έφερε ένα κέικ σοκολάτα, έφαγα το μισό και ήταν πραγματικά γαμάτο, όσο έμεινε το έβαλα σε μια σακούλα και το άφησα δίπλα στα σκουπίδια να φάει και κανένας φτωχός. Το οποίο είναι αστείο γιατί πλέον είμαστε όλοι φτωχοί αλλά όχι ρε μαλάκες, κάποιοι είναι πιο φτωχοί. Συνέχεια

«Είμαι η Κατερίνα Γκουλιώνη, έχω όνομα, αυτή είμαι κι έχω να πω πολλά».

5 χρόνια πέρασαν από το πρωί της 18ης Μαρτίου του 2009 που η  Κατερίνα Γκουλιώνη βρέθηκε νεκρή στο τέλος της μεταγωγής της με πλοίο από τον Πειραιά στις φυλακές Νεάπολης Λασιθίου.  Κατά τη διάρκεια της μεταγωγής, σύμφωνα με μαρτυρίες, την είχαν χωριστά από τους άλλους κρατούμενους και τα χέρια της ήταν δεμένα πισθάγκωνα. Σύμφωνα με αναφορές, οι άλλοι κρατούμενοι δήλωσαν ότι έδειχνε χτυπημένη στο πρόσωπο. Συνέχεια

Γράμμα από το Γκουαντάναμο: «Κανείς δεν μπορεί πραγματικά να καταλάβει τι υποφέρουμε»

Ο Moath al-Alwi είναι υπήκοος Υεμένης, ο οποίος είναι κρατούμενος των ΗΠΑ από το 2002. Ήταν ένας από τους πρώτους κρατούμενους που μεταφέρθηκε στο Γκουαντάναμο, όπου ο στρατός των ΗΠΑ του έδωσε τον ειδικό αύξοντα αριθμό 028. Συνέχεια

Ουκρανία: «Λοιπόν, πώς τα περνάτε με τον καπιταλισμό;»…

του Νίκου Μπογιόπουλου

 Ας δούμε μερικά κομμάτια του παζλ των εξελίξεων στην Ουκρανία, παρακολουθώντας την ανθρωπογεωγραφία της λεγόμενης «αντιπολίτευσης» και τα μπουμπούκια που την συνθέτουν: Συνέχεια

«Αν δεν ήταν μπάτσος, θα πέταγε τον καφέ του παιδιού έτσι;» Μια συνηθισμένη μέρα στα Εξάρχεια

Εξάρχεια πέντε το απόγευμα. Περπατάω με έναν 19χρονο συγγενή μου. Μια ομάδα αστυνομικών, μάλλον η Δέλτα (οι αστυνομικοί με τα παπάκια) εφορμά σε ένα πεζόδρομο και σταματά απότομα ένα πιτσιρικά, που βάδιζε με ένα καπελάκι του καφέ στο χέρι.

του Δημήτρη Πετρόπουλου Συνέχεια

Αντιφασίστες της Ευρώπης, ξυπνήστε!

Αυτή τη φορά δεν υπάρχει αμφιβολία: Τερατώδης και φριχτή, η φασιστική απειλή επιστρέφει, χωρίς αυτό να σκανδαλίζει υπερβολικά την Ευρώπη μας. Η απόδειξη; Καθαρόαιμοι ναζιστές, που δηλώνουν συνεχιστές του Τρίτου Ράϊχ και των μεραρχιών SS, και μπροστά στους οποίους οι τραμπούκοι της ελληνικής Χρυσής Αυγής μοιάζουν σχεδόν με παιδιά του κατηχητικού, κατέχουν σήμερα μερικά από τα πιο νευραλγικά πόστα (δημόσια τάξη, άμυνα, δικαιοσύνη) στη μεταβατική ουκρανική κυβέρνηση! Και επιπλέον, η παρουσία τους σε αυτή τη κυβέρνηση δεν σοκάρει διόλου ούτε τα ΜΜΕ μας που σπεύδουν να τους βαφτίσουν, «εθνικιστές», ούτε τους κάθε λογής προσφιλείς ευρωπαίους ηγέτες μας (συμπεριλαμβανομένων των σοσιαλδημοκρατών) που βιάζονται να τους αναγνωρίσουν ως καθόλα παρουσιάσιμους εταίρους.

Του Γιώργου Μητραλιά* Συνέχεια

Λεξικόν της νέας ελληνικής (πραγματικότητας)

του Θύμιου Κ.
Η στήλη σήμερα είναι στην ευχάριστη θέση να αποκαλύψει πρώτη, τις αλλαγές που προωθούνται, στα ελληνικά λεξικά, λόγω των αλλαγών που έχουν προηγηθεί στην ελληνική πραγματικότητα. Ξεκινάμε με αποσπάσματα από το γράμμα Ε και σύντομα θα ακολουθήσουν συνταρακτικές αποκαλύψεις και για άλλα γράμματα. Συνέχεια

Να γίνουμε μη κυβερνήσιμοι, μη διαχειρίσιμοι!

Τοποθέτηση του Κώστα Χαριτάκη από την εφημερίδα Δράση στη συζήτηση “Δομές Δράσης ενάντια στον καπιταλισμό: Η προοπτική της Αυτοδιαχείρισης”, με τη συγγραφέα Naomi Klein και τον Μάκη Αναγνώστου από το αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο της ΒΙΟ.ΜΕ, που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του 4ου διεθνούς αντιεξουσιαστικού φεστιβάλ “B-Fest “.  (φωτογραφία από το realdemocracygr)

Να γίνουμε μη κυβερνήσιμοι, μη διαχειρίσιμοι!

Όταν πριν μερικά χρόνια βλέπαμε το The Take (Η Κατάληψη), το ντοκιμαντέρ για τα κατειλημμένα αυτοδιαχειριζόμενα εργοστάσια της Αργεντινής, αναρωτιόμασταν αν θα είχαμε ποτέ την τύχη να ζήσουμε κι εμείς εδώ στην Ελλάδα ανάλογες στιγμές. Από τότε η ιδέα αυτή (ότι μπορούμε να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας, ακόμη και μέσα στον σκληρό πυρήνα της οικονομίας, στην ίδια την παραγωγή) ταξίδεψε σε πλατείες και λαϊκές συνελεύσεις σε όλη την Ελλάδα, και συναντήθηκε με τις αγωνιώδεις αναζητήσεις που πήγαζαν από τις ήττες και τα αδιέξοδα που αντιμετώπιζε το εργατικό κίνημα απέναντι στην επέλαση, με ρυθμούς “δόγματος σοκ” (όπως το περιγράφει η Ναόμι Κλάιν στο γνωστό βιβλίο της) μιας πρωτοφανούς κοινωνικής λεηλασίας. Συνέχεια

Το τέλος του Βενιζέλου…

Του Δημήτρη Χρήστου

Την Κυριακή, για όσους είχαν ακόμη κάποιες αμφιβολίες, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ομολόγησε με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο ότι θα υπηρετήσει το σύστημα μέχρι τέλους. Μέχρι τέλους, όχι του συστήματος, καθώς το σύστημα μπορεί να ζει μια από τις πλέον μεγάλες κρίσεις που απειλούν την ομαλή λειτουργία του, παίζει όμως ακόμα χωρίς συγκροτημένο πολιτικό αντίπαλο, αλλά μέχρι τέλους της προσωπικής πολιτικής του διαδρομής και της διαδρομής του ΠΑΣΟΚ. Η φαυλότητα και η δουλικότητα ενός πολιτικού, ο οποίος πορεύθηκε με μοναδική αρχή το προσωπικό του συμφέρον, φτάνει στο τέλος της.

Συνέχεια

Κύπρος: Φυσικό αέριο και συνομοσίες

Του ΚΩΣΤΑ ΜΑΥΡΙΔΗ

Πρόσφατα, έκλεισαν 9 χρόνια από το δημοψήφισμα του 2004 και την αποκάλυψη της Αγγλο-Τουρκικής συνομωσίας για τον ενεργειακό πλούτο. Τότε, λόγω καταιγισμού αναλύσεων με έντονη αντιπαράθεση και δεδομένης της εμπιστοσύνης προς συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα, αρκετοί αντιλήφθηκαν το μέγεθος της δολοπλοκίας αργότερα. Σήμερα, ευτυχώς, ο ενεργειακός πλούτος δεν θεωρείται «αέρας κουπανιστός» όπως διάφοροι ειρωνεύονταν το 2004 αλλά και μετέπειτα (π.χ. ανάλυση στον «Πολίτη» 28 Μαΐου 2006 περιέγραφε τα πιο πάνω ως μύθο).

Η Ιστορία επαναλαμβάνεται μεν, αλλά δεν είναι ποτέ ακριβώς ίδια αφού τα προσωπεία και τα επικοινωνιακά επιχειρήματα προσαρμόζονται, ενώ τα συμφέροντα παραμένουν αναλλοίωτα. Σήμερα, το φυσικό αέριο κυριαρχεί στους σχεδιασμούς για το μέλλον (οικονομία και Κυπριακό), ενώ επανεμφανίζονται με ίδιο ή νέο όνομα, όσοι χάθηκαν για χρόνια (PRIO, ΟΠΕΚ, Cyprus2015 κ.ά.). Συνέχεια

Δελτίο Καιρού… από τον Αντώνη Σαμαρά

Ευχάριστα νέα είχε να αναγγείλει ο πρωθυπουργός εχθές μετά το μίνι υπουργικό συμβούλιο στο Μέγαρο Μαξίμου, αλλά και σήμερα, κατά την επίσκεψή του, μετά του Βαγγέλη Βενιζέλου, στα έργα της Ολυμπίας Οδού. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον αρχηγό της κυβέρνησης (sic) το κλίμα αλλάζει και οι καλύτερες ημέρες έρχονται. Ο ήλιος λάμπει, η θερμοκρασία ανεβαίνει και ήρθε η ώρα να σηκώσουμε τα μανίκια (ή να φορέσουμε κοντομάνικα!) Συνέχεια

Καλοφάγωτος ο ΟΠΑΠ, κύριε Φαήλο

του Γιώργου Ανανδρανιστάκη
Τι σου είναι, φίλε μου, η άτιμη η τύχη! Τα ‘φερε από δω, τα ΄φερε από εκεί, τον έριξε τον ΟΠΑΠ στα χέρια του πελάτη του Φαήλου. Και μου το έλεγε η μαμά μου, «παιδί μου στη ζωή να προσέχεις ποιον διαλέγεις για γιατρό, για παπά και για δικηγόρο». Μια που ομίλησα για παπά, να δείτε που δεν θα αργήσει η μέρα που ο ΟΠΑΠ θα ενσωματώσει και την ευγενή τάξη των παπατζήδων, όπως ενσωμάτωσε τα λαχεία, τα βινετοπαιχνίδια, τα ιντερνετικά καζίνα.

Ο χρυσός είναι σκουριά για τους πολλούς.

Ο αγώνας των κατοίκων της ΒΑ Χαλκιδικής έχει συγκινήσει όλη την Ελλάδα. Παρά τα ψέματα και τη μαύρη προπαγάνδα κυβέρνησης και διεφθαρμένης δημοσιογραφίας, διοργανώθηκαν το περασμένο Σαββατοκύριακο κινητοποιήσεις σε όλη την Ελλάδα για να σταματήσει η εξόρυξη χρυσού στη Χαλκιδική. Και όλες οι μαρτυρίες πιστοποιούν πως δεν υπάρχει καμία πολιτική ή άλλη δύναμη που να καθοδηγεί αυτό το αυθόρμητο κίνημα των κατοίκων της περιοχής.

Σίγουρα υπάρχουν κόμματα και οργανώσεις που εκφράζουν την αλληλεγγύη τους και τη συμπαράστασή τους. Και, εδώ που τα λέμε μακάρι, να υπήρχαν έμπειρα στελέχη της Αριστεράς που να είχαν τις ικανότητες να διαμορφώσουν κινήματα με διάρκεια στο βάθος του χρόνου. Συνέχεια

Ο Στυλιανός Παττακός καταγγέλλει τον πιτσιρίκο

του πιτσιρίκου

«Αναγιγνώσκω εις το Διαδίκτυον τας αηδίας του αισχρού μπλόγκερ Πιτσιρίκου και φρίττω με την ιδέαν πως αυτό το κομμουνιστικόν υποκείμενον κυκλοφορεί ελεύθερον. Κατά την Επανάστασιν, ούτο θα ήτο αδύνατον. Θα είχε συλληφθεί πάραυτα και θα είχε παραπεμφθεί δια αναμόρφωσιν. Συνέχεια

Μια παλιά μαχαιριά που κάθε 22 Απρίλη στάζει πύον

του Πέτρου Κατσάκου
Ελευθεροτυπία 23/4/1986
«Επιδρομή από φασιστοειδή στοιχεία και μέλη της ΕΠΕΝ οπλισμένα με στιλέτα και λοστούς έγινε χθες το πρωί στη Νομική Σχολή της Αθήνας, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν εννιά φοιτητές και να προκαλέσουν ζημιές στο κτίριο».

Ήταν 22 Απριλίου του 1986, λίγες ημέρες πριν τις φοιτητικές εκλογές εκείνης της χρονιάς. Στο κτήριο της Νομικής επικρατούσε μια διάχυτη ανησυχία. Είχε προηγηθεί μια άγρια συμπλοκή στη Σόλωνος την προηγούμενη μέρα ανάμεσα σε μέλη της ΔΑΠ και της Πανσπουδαστικής και όλοι περίμεναν τη συνέχιση της κόντρας. Ήταν νωρίς το πρωί και οι λιγοστοί φοιτητές κυκλοφορούσαν μουδιασμένοι. Η ατμόσφαιρα μύριζε μπαρούτι αλλά κανείς δεν ήξερε που και πως θα ανάψει το φυτίλι. Στην είσοδο της Νομικής κάτι λίγα πηγαδάκια με καφέ και τσιγάρο δίχως όρεξη για πολλά. Για μάθημα ούτε λόγος. Στο επίκεντρο της κουβέντας το ξύλο της προηγούμενης μέρας και ο φόβος των αντιποίνων για τα σπασμένα τραπεζάκια της ΔΑΠ από τους Κνίτες. Σχεδόν κανείς δεν ήξερε πως την ίδια ώρα συνεδρίαζε το Κεντρικό Συμβούλιο της ΕΦΕΕ, με κεντρικό θέμα την υποβολή μήνυσης κατά του φοιτητή της Νομικής Μάκη Βορίδη, γνωστού ήδη για την φασιστική του δράση και τις επιθέσεις κατά φοιτητών στους δρόμους πέριξ της πλατείας Εξαρχείων και στο Χημείο. Όλοι ξέραμε για τον Βορίδη, ελάχιστοι όμως είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε σε κάποια από τις περιβόητες νυχτερινές περιπολίες της ομάδας του. Δύο ήταν οι «συμμορίες» που έσπερναν τον φόβο εκείνη την εποχή σε Εξάρχεια και Κυψέλη. Οι σκίνχεντ του Κοστέλο που μοίραζε ξύλο σε μετανάστες στη Φωκίωνος και οι Επενίτες του Βορίδη που σιγοντάριζαν τα ΜΑΤ στην «επιχείρηση Αρετή» του Δροσογιάννη στα Εξάρχεια.
Η δράση τους όμως ήταν πάντα νυχτερινή. Σαν τα τσακάλια. Μέχρι εκείνο το πρωινό που τα τσακάλια μπήκαν στη Νομική διψασμένα για αίμα με το φως της ημέρας. Συνέχεια

Χούντα… 2013

Τα μέλη της κυβέρνησης δεν είναι συνταγματάρχες, ταξίαρχοι και πολύ περισσότερο στρατηγοί. Είναι στην κυβέρνηση μετά από εκλογές και όχι μετά από την κάθοδο των τανκς. Έχουμε κόμματα, εφημερίδες.  Έχουμε τις βασικές ελευθερίες, λόγου, έκφρασης, συνάθροισης (αν και αυτό συζητείται…). Η χώρα δεν είναι απομονωμένη. Δεν έχουμε Μακρόνησο. Για την ακρίβεια την έχουμε, αλλά άδεια… Δεν έχουμε ΕΑΤ-ΕΣΑ. Η τηλεόραση είναι έγχρωμη και το σήμα του έθνους δεν είναι ένα πουλί.

του Θύμιου Καλαμούκη

Ναι τέτοια Χούντα, δεν έχουμε. Η παραπάνω διευκρίνιση κρίνεται ως  αναγκαία, επειδή κάθε φορά που συγκρίνεται η σημερινή κατάσταση με Χούντα, εγείρονται ενστάσεις και αντιδράσεις, του στυλ, «μα τι λέτε, τότε είχαμε τον στρατό στα πράγματα, τότε είχαμε εξορίες, φυλακίσεις, περιορισμούς κλπ». Ναι σωστά, τότε είχαμε όλα αυτά και άλλα τόσα. Να το ξαναπούμε λοιπόν, τέτοια χούντα δεν έχουμε. Δεν υπήρχε περίπτωση να έχουμε τέτοια χούντα, το 2013. Συνέχεια

Εκδήλωση: Η δημοσιογραφική έρευνα σήμερα (βίντεο)

Εκδήλωση με θέμα τη «δημοσιογραφική έρευνα σήμερα» διοργάνωσε την Πέμπτη 18 Απριλίου η Συσπείρωση Δημοσιογράφων – Δούρειος Τύπος.

Στην εκδήλωση συμμετείχαν ο Θανάσης Αργυράκης (Ελεύθερος Τύπος), ο Κώστας Βαξεβάνης (Hotdoc), η Ντίνα Δασκαλοπούλου (Εφημερίδα των Συντακτών), ο Νίκος Ξυδάκης (Καθημερινή), ο Αρης Χατζηστεφάνου (Infowar) και ο Δημήτρης Ψαρράς (ο Ιος), ενώ τη συζήτηση συντόνισε η Μαρία Λούκα (Στο Κόκκινο 105,5).

Συνέχεια

πιτσιρίκος: Τρικυμία σε δαχτυλήθρα (Αντώνη Σαμαρά για σένα)

Επειδή δεν έχω εκπρόσωπο Τύπου, θέλω να πω μόνος μου πως αισθάνομαι ιδιαίτερα κολακευμένος που η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ ανταλλάσσουν ανακοινώσεις, με αφορμή την ταπεινότητά μου.

Θα μου άρεσε ακόμα περισσότερο, αν έβγαζαν ανακοινώσεις και το ΠΑΣΟΚ, η ΔΗΜΑΡ και το ΚΚΕ.

Πάντως, εγώ θα πάω στο κόμμα που θα μου δώσει τα περισσότερα χρήματα.

Αυτά τα οκτώ χρόνια που γράφω στο μπλογκ, πέρασαν αρκετές κυβερνήσεις και αρκετοί «εκπρόσωποι». Και, αν είμαι καλά, θα περάσουν και άλλες κυβερνήσεις κι άλλοι εκπρόσωποι. Και θα ξεχαστούν. Συνέχεια

Θατσερισμός α λα ελληνικά

Τα χρόνια της Θάτσερ, οι Βρετανοί νέοι της γενιάς μου τα έζησαν ενάντιοι. Στο Λίβερπουλ, στο Μάντσεστερ, στη Γλασκώβη, στο Μπρίξτον, είδαν τους μεσήλικους άνεργους να βουλιάζουν στον αλκοολισμό και στην παραίτηση. Η θατσερική μεταρρύθμιση σάρωνε τους φτωχούς και ήταν αμείλικτη με τους αδύναμους. Οι πιο ευάλωτοι νέοι της εργατικής τάξης έπεφταν στα ναρκωτικά και στην αυτοκαταστροφή. Οι πιο ευαίσθητοι έκαναν τέχνη: τραγούδια, βιβλία, ταινίες.

Του Νίκου Ξυδάκη

Την ίδια περίοδο, οι Ελληνες συνομήλικοι βίωναν την εναντίωση ή και την απόγνωση των Βρετανών του θατσερισμού σαν καλλιτεχνική εμπειρία, αλλά και σαν μύηση στην ηθική και υπαρξιακή ουσία της πολιτικής. Clash, Crass, Morrissey, Elvis Costello, Robert Wyatt, Specials τραγουδούσαν στα πικάπ των σπιτιών και των μπαρ για την άλλη Αγγλία, των ονείρων και των αισθημάτων, καίριοι, λυρικοί, σκληροί, γοητευτικοί. Στις κινηματογραφικές αίθουσες ανακαλύπταμε το νέο βρετανικό σινεμά: Στίβεν Φρίαρς, Ντέρεκ Τζάρμαν, Νιλ Τζόρνταν, Μάικ Λι, Κεν Λόουτς. Υψηλή ποπ αισθητική, ρεαλισμός, απελευθερωτικές ηθογραφίες ή σκοτεινές καταδύσεις στην ανθρωπογεωγραφία του θατσερισμού: από τη δύσκολη ελπίδα του «My Beautiful Laundrete» έως το ντοστογιεφσκικό «Naked», τον αβάσταχτο ρεαλισμό του «Raining Stones» και το αιματηρό μελόδραμα «Crying Game». Συνέχεια

Η Ιστορία σαν μούτζα

του πιτσιρίκου

Αίσθηση έχει προκαλέσει η αποκάλυψη πως η Ελλάδα δεν χρωστάει τίποτα στη Γερμανία, ενώ η Γερμανία χρωστάει στην Ελλάδα εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ που μπορεί να γίνουν και τρισεκατομμύρια, αν επιστρέψουμε στην δραχμή. Με έκπληξη οι Έλληνες πληροφορήθηκαν πως πριν από 72 χρόνια οι Γερμανοί είχαν καταλάβει την Ελλάδα και έκαναν εγκλήματα και λεηλασίες.

Μέσα στον ετήσιο ενθουσιασμό μας για το ηρωικό «Όχι» του 1940, είχαμε ξεχάσει τις μικρές λεπτομέρειες των χρόνων που ακολούθησαν.

Ακόμα μεγαλύτερη έκπληξη προκαλεί το γεγονός πως 69 χρόνια από την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων από την Ελλάδα δεν βρέθηκε μια αξιοπρεπής ελληνική κυβέρνηση να απαιτήσει με αποφασιστικότητα από την αντίστοιχη γερμανική το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο και τις πολεμικές επανορθώσεις. Συνέχεια

Άκουσε γέρου συμβουλή και ανέργου γνώση!

Όσο θυμάμαι τα σχολικά γυμνασιακά, λυκειακά… νιάτα μου, ήμουν το νευριασμένο παιδί του φραπέ και της καφετέριας που αγανακτούσα τότε… γιατί δεν έπαιζε το ράδιο… το τραγούδι που του είχα ζητήσει εγώ στις αφιερώσεις … Θύμωνα ακόμα και με τον αγαπημένο μου σταθμό… και τον άλλαζα αμέσως.

 
Ημερολόγιο Ανεργίας: Της Μυρτώς Παπαδοπούλου

Όσο θυμάμαι τα φοιτητικά χρόνια μου, ήμουν το αγριεμένο παιδί του φραπέ και της φοιτητικής καφετέριας που αγανακτούσε τότε… γιατί δεν μπήκανε τα θέματα που περίμενε στην εξεταστική. Θύμωνα με τους καθηγητές, γιατί δεν ήμουνα στις προφορικές τους παραδόσεις και δεν είχα καλούς βαθμούς…γι αυτό κατά τη γνώμη μου, έφταιγε το πανεπιστημιακό σύστημα.. και το απέρριπτα αμέσως. Συνέχεια

Δενδιίξ

Πόσο ηλίθιος μπορεί να είναι κανείς για να χαρακτηρίσει την Ιερισσό Γαλατικό Χωριό; Για να ταυτίσει ένα μέρος υποτίθεται παραβατικό και αποτρόπαιο με ένα παγκόσμιο σύμβολο αντίστασης, καλοσύνης και χαβαλέ; Κι ο ίδιος να δίνει στον εαυτό του τον ρόλο του Ρωμαίου Εκατόνταρχου, που τρώει φάπες από τον Οβελίξ και δαγκωνιές από τον Ιντεφίξ; Αν δεν είναι ηλιθιότητα, είναι αμορφωσιά. Σιγά μην έχουν διαβάσει ο Δένδιας και τα ούγκανά του «Αστερίξ», «Λούκι Λουκ» και «Ιζνογκούντ». Με τα τεύχη του «Σωτήρα» και της «Ζωής» τη βγάζανε στα μικράτα τους, άντε στο τσακίρ κέφι να διαβάζανε και κανένα άρθρο του Γεωργαλά.

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη Συνέχεια

Σεξ, βία, ΔΑΠ-ΝΔΦΚ – ή πώς καταφέρνεις να είσαι πρώτη δύναμη χωρίς να κάνεις πολιτική

Της Όλγας Στέφου

 

Δε νομίζω, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, ότι η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας καταφέρνει να κερδίζει ψηφοφόρους λόγω των προγραμματικών της θέσεων. Αντίθετα, ένα καλοστημένο «δίκτυο» σεξουαλικής χειραγώγησης σίγουρα είναι πολύ πιο αποτελεσματικό. Από τα γήπεδα ως τα φοιτητικά αμφιθέατρα ήταν μικρός ο δρόμος.

 

Συνέχεια

Στη δημοκρατία του Ελντοράντο !!!

Του Πέτρου Κατσάκου
“Οι ημεδαποί αρνήθηκαν να συμμορφωθούν στις επανειλημμένες κλήσεις των αστυνομικών να επιτρέψουν την είσοδο στις οικίες τους.
Κατόπιν τούτου οι αστυνομικές δυνάμεις αναγκάστηκαν να εισέλθουν με βίαιο τρόπο στις οικίες και να συλλάβουν τους δύο ημεδαπούς, οι οποίοι οδηγήθηκαν στη Διεύθυνση Ασφάλειας Θεσσαλονίκης.”

Η δημοκρατία λένε δεν…τρομοκρατείται. Αλλά η δική τους Δημοκρατία ξέρει να τρομοκρατεί, και έχει πολλά μέσα να το κάνει αυτό. Συνέχεια

Εκεί που μας χρωστάγανε,μας πήραν και τον…Βενιζέλο

Του Κώστα Βαξεβάνη

Για πολλοστή φορά,η Προανακριτική Επιτροπή της Βουλής, με ευθύνη κάποιων και όχι όλων, διολισθαίνει στον πολιτικό εκφυλισμό και την συγκάλυψη. Δεν θυμάμαι καν πόσο καιρό λειτουργεί για την λίστα Λαγκάρντ, και φαντάζομαι πως κανένας δεν θυμάται τι ακριβώς εξετάζει. Το πόσα εγκεφαλικά έχει πάθει ο κύριος Μαρκογιαννάκης από την άτακτη Ζωή.Το πόσα πολλά λογοπαίγνια έκανε ο Βενιζέλος στη κατάθεσή του; Μήπως πόσο κακός δημοσιογράφος είναι ο Βαξεβάνης;
Πέρασαν δεκάδες σοβαροί μάρτυρες, είπαν πολλά και σοβαρά πράγματα, αλλά η κοινή γνώμη δεν έμαθε τίποτα. Στην Επιτροπή κάθε μέρα παράγεται η «βολική» επικαιρότητα με πικάντικες λεπτομέρειες καφενείου, κατασκευάζονται άλλοθι και κυριαρχούν αθλιότητες που καμιά σχέση δεν έχουν με το Κοινοβουλευτικό έργο. Δεν αμφιβάλλω πως η ευθύνη για όλα αυτά πολλές φορές σχετίζεται με την νοητική ανικανότητα και την πολιτική ανωριμότητα κάποιων από εκεί μέσα, αλλά ταυτόχρονα είναι και πολιτική επιλογή. Συνέχεια

Η Πρώτη και Τελευταία Κυρία

Πυκνοί καπνοί καλύπτουν τη νεοφιλελεύθερη φυλή εξαιτίας του θανάτου της Μάργκαρετ Θάτσερ, αλλά ευτυχώς ο Θάνος Τζήμερος είναι ακόμα ζωντανός οπότε η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να πιστεύει ότι μια μέρα θα γίνει Μεγάλη Βρετανία στη θέση της Μεγάλης Βρετανίας.

by To Skouliki Tom

 Η Μάργκαρετ Θάτσερ δεν είναι πια κοντά μας. Όλα ξεκίνησαν πέρσυ το καλοκαίρι όταν έφτασαν στα αυτιά της τα χαρμόσυνα νέα για την τεράστια επιτυχία του κόμματος Δημιουργία Ξανα! στις βουλευτικές εκλογές. Στο πρόσωπο του Θάνου Τζήμερου είχε διακρίνει τον ηγέτη που θα μετέτρεπε το 1,59% των εκλογών σε 15,9% και γιατί όχι σε 159% ακόμα κι αν χρειαζόταν να κλέψει τους Πακιστανούς ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ ή να δώσει δικαίωμα ψήφου στα κατοικίδια. Συνέχεια

Μάργκαρετ Θάτσερ: Επικήδειος

Παγκόσμιος θρήνος για τον χαμό της Μάργκαρετ Θάτσερ

του πιτσιρίκου

Η πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας, Μάργκαρετ Θάτσερ, πέθανε και η είδηση του θανάτου της έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τις αγορές που περίμεναν μια καλή είδηση για να πάρουν τα πάνω τους.

Ενώ τα ΜΜΕ παρουσίαζαν «σοβαρά» ρεπορτάζ με τη ζωή της Μάργκαρετ Θάτσερ, εκατομμύρια άνθρωποι σε όλον τον κόσμο κανόνιζαν τρελά πάρτι για να γιορτάσουν τον θάνατό της.

Κάποιοι πολιτικοί δεν έχουν αντιληφθεί ακόμα τη χαρά που θα δώσει στους πολίτες η είδηση του θανάτου τους και πως θα υπάρχουν άνθρωποι που θα χορεύουν πάνω στον τάφο τους.

Βέβαια, τα έχει γράψει πριν από 80 χρόνια ο Μάρκος Βαμβακάρης: «Όσοι γινούν πρωθυπουργοί όλοι τους θα πεθάνουν, τους κυνηγάει ο λαός απ’ τα καλά που κάνουν». Συνέχεια

Σα δε ντρεπόμαστε…

Με αφορμή το τυχοδιωκτικό «Όχι» της Κύπρου, και τις δραματικές του επιπτώσεις, θα ήταν καλό να αναθεωρήσουμε ορισμένες ιστορικές αφηγήσεις, που επιβιώνουν μέχρι σήμερα, λόγω της ιδεολογικής ηγεμονίας της Αριστεράς. Αναφερόμαστε στο «Όχι» που είπε η Ελλάδα το 1940 και εξαιτίας του οποίου η χώρα μπήκε σε τρομακτικές περιπέτειες.

 

 Του Άγγελου Τσέκερη

Τι καταφέραμε το 1940 με το «Όχι»; Ούτε ο πόλεμος αποτράπηκε, ούτε η Κατοχή, ούτε η πείνα και η δυστυχία. Αντιθέτως, το δεύτερο σχέδιο που εφαρμόστηκε ήταν χειρότερο. Πολύς κόσμος πέθανε, χωριά καταστράφηκαν, ελλείψεις σε τρόφιμα, φάρμακα και είδη πρώτης ανάγκης δημιούργησαν ανθρωπιστική κρίση. Ο πληθωρισμός εξαφάνισε το νόμισμα και η μαύρη αγορά κυριάρχησε στην οικονομία. Δεν θα ήταν πιο ώριμο να έχουμε ακολουθήσει τον δρόμο της συνεννόησης και της διαπραγμάτευσης; Ειδικά όταν ξέραμε ότι ο ξένος παράγοντας θα είναι αδιάλλακτος και θα εφαρμόσει το σχέδιό του, ανεξάρτητα από τις προθέσεις μιας μικρής χώρας σαν την Ελλάδα; Χάσαμε έτσι την ευκαιρία να ανασυγκροτηθούμε, να συμφωνήσουμε σε έναν σχέδιο συνεργασίας, και τελικά να μπούμε σε τροχιά ανάπτυξης, ώστε σταδιακά να απεμπλακούμε από την ιταλογερμανική Κατοχή. Συνέχεια

Ένα καράβι γεμάτο φασίστες

Μέσα στον ωκεανό των στεναγμών μας, η καλή είδηση ήχησε σαν το τραγούδι του γλάρου: Ακούσατε, ακούσατε, οι Έλληνες εφοπλιστές διπλασίασαν τις παραγγελίες νέων καραβιών! Συγγνώμη, τι τα κάνουν οι εφοπλιστές τόσα καράβια μέσα στην κρίση, τι σκ… μεταφέρουν; Κοντά πέσατε. Δεν μεταφέρουν σκ…., μεταφέρουν χρυσαυγίτες, τους πάνε Μπουένος Άιρες, Νέα Υόρκη, Βομβάη, Τόκιο και Μπαρμπαριά. Ή άλλως ειπείν, σαλπάρει το καράβι απαλά και μας πάει μακριά, μες την Μπαρμπαριά, μαζί με τα φασισταριά.

Η Σοφία Καρβέλα είναι έγκυος! Του Θ. Μαρουλιάδη

15015-0088_panoyrgias_sofia_karvela_01072008.jpg

 

 

Δεν ξέρω αν σε όλο αυτό που ζούμε είναι πετυχημένο να παραφράσουμε αυτό που είχε πει ο Ντεμπόρ για τους καλλιτέχνες, να πούμε δηλαδή πως στον κόσμο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης βασιλεύει η μαλακία. Νομίζω πως έχουμε μετακινηθεί από τη μαλακία σε κάτι πολύ χειρότερο. Νομίζω πως, τελικά, οι Faithless έχουν δίκιο όταν τραγουδούν ότι η παραπληροφόρηση είναι ένα όπλο μαζικής καταστροφής και αυτό γιατί αυτό ακριβώς ζούμε, μία μαζική καταστροφή για την οποία τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης είτε δεν λένε τίποτα απολύτως, βρίσκονται δηλαδή στην προγενέστερη φάση της μαλακίας, είτε κυρίως λένε άλλα ντι άλλων, οπότε συνειδητά παραπληροφορούν. Δύο  παραγράφους πιο κάτω θα σε πω αυτό που θέλω να σε πω, αλλά μέχρι τότε θα προσπαθήσω να βάλω στη συζήτηση μας δύο βασικά παραδείγματα, ένα «μικρό» και ένα «μεγάλο». Ο.Κ; Συνέχεια

Όταν έρχονταν άλλοι, εμείς φεύγαμε

19ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΚΚΕ – ΠΡΟΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ

Λάθος πορεία

1) Αντιγράφω (Ντοκουμέντα 16ου Συνεδρίου, σελ. 71, σ. Παπαρήγα):

«Στο 15ο Συνέδριο ξεκαθαρίσαμε το εξής πράγμα: Ότι η συγκέντρωση δυνάμεων, η πολιτική συμμαχιών του Κόμματος χτίζεται πάνω στην αντίθεση μονοπώλια – ιμπεριαλισμός. (…). Τι είναι ο ιμπεριαλισμός; Το ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού. Όμως, δεν μπορούμε να χτίσουμε συμμαχία στην αντίθεση καπιταλισμός – σοσιαλισμός, γιατί σημαίνει συμμαχία για τη σοσιαλιστική επανάσταση και συμμαχία για τη δικτατορία του προλεταριάτου. Αυτό δεν μπορούμε να το βάλουμε. Και δεν μπορούμε να το βάλουμε, γιατί είναι και λυμένο θεωρητικά, αλλά και η πείρα αυτό δείχνει». Κανένα νέο δεδομένο δεν επιτρέπει αναθεώρηση όσων θεωρητικά και εμπειρικά, κατά το 16ο Συνέδριο, είναι λυμένα. Εντούτοις, στις Θέσεις γίνεται ακριβώς αυτό το λάθος: Προτείνεται οικοδόμηση πολιτικής συμμαχιών στην αντίθεση καπιταλισμός – σοσιαλισμός. Αλλά πάνω σε αυτή την αντίθεση, όπως σωστά διαπιστώναμε στο 16ο Συνέδριο, δεν χτίζεται η – στρατηγικής σημασίας για την Επανάσταση – πολιτική συμμαχιών. Συνέχεια

Η επανάσταση των σιωπηλών. Του Γιώργου Γραμματικάκη

149329_21130

Οι Σειρήνες όμως έχουν ένα όπλο πιο φοβερό και από το τραγούδι: τη σιωπή τους. Και πιθανότερο, παρόλο που δεν έτυχε ποτέ, θα ήταν να γλιτώσεις από το τραγούδι τους, παρά από τη σιωπή τους.[Φραντς Κάφκα, Η σιωπή των σειρήνων]

του Γιώργου Γραμματικάκη
Η επανάσταση που οραματίζομαι θα είναι μια επανάσταση των σιωπηλών. Δεν θα έχει σημαίες αναπεπταμένες, συνθήματα και ιδεολογικές διακηρύξεις. Θα είναι μια επανάσταση βουβή, που θα στηρίζεται απλώς στην αλληλεγγύη των βλεμμάτων. Θα ξεκινήσει από την απόλυτη, την οργισμένη σιωπή, και θα αποδώσει στον άνθρωπο ό,τι στερήθηκε, ό,τι ονειρεύθηκε, ό,τι ζήτησε με κραυγές -πριν επιλέξει τη σιωπή. Συνέχεια

Καμία αυταπάτη για το ευρώ

Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία, Κύπρος. Έξι περιπτώσεις κρατών-μελών της ευρωζώνης τα οποία είτε φλέρταραν με την έξοδο από την ΟΝΕ είτε απειλήθηκαν με αυτή.

Έξι περιπτώσεις κρατών, τα οποία εισήλθαν ή ετοιμάζονται να εισέλθουν σε ένα φαύλο κύκλο ύφεσης, περιορισμού της εθνικής τους ανεξαρτησίας και «διεθνοποίησης» του εθνικού τους πλούτου.

Έξι περιπτώσεις κρατών, οι αστικές τάξεις των οποίων δε δίστασαν να αποδεχτούν μετά από περισσότερη ή λιγότερη διαπραγμάτευση συμφωνίες οι οποίες από τη μία θίγουν μέρος των ιδιαίτερων συμφερόντων τους και από την άλλη υποβαθμίζουν το ρόλο τους και τη δυναμική τους στα πλαίσια της ευρωπαϊκής και της παγκόσμιας ιμπεριαλιστικής αλυσίδας.

του Παναγιώτη Αθανασιάδη* Συνέχεια

Ιστορίες αστικής αδιαφορίας και απομόνωσης

Λεωφορείο, μετρό σχολή. Μετρό λεωφορείο σπίτι. Ατελείωτη αλλά και αναγκαία ρουτίνα, μαζί με χιλιάδες ακόμη επιβάτες. Ρουτίνα, που δυστυχώς πολλές φορές δείχνει την απομόνωση και την αδιαφορία με το χειρότερο πρόσωπο της. Δεν είναι περίεργο άραγε, ότι στο μέρος όπου ο κάθε ένας από μας θα βρεθεί με τον περισσότερο κόσμο, εκεί θα νιώσει και πιο μόνος από ποτέ; Τρεις ημέρες στα μέσα, τρεις διαφορετικές ιστορίες..
Ιστορίες αστικής αδιαφορίας και απομόνωσης
της Χριστιάνας Βουκελάτου Συνέχεια

Ελληνική Δικαιοσύνη και Αττίλας 3

Την Παρασκευή το πρωί, στην πτήση από Λευκωσία για Αθήνα, μια κυρία κρατούσε στο χέρι της ένα χαρτί με μερικές δεκάδες ονόματα, τα οποία διάβαζε ένα προς ένα στη διπλανή της. Απ’ ό,τι της διευκρίνιζε, ήταν τα ονόματα όσων είχαν βγάλει λεφτά από την Κύπρο στο εξωτερικό τις κρίσιμες μέρες πριν το Eurogroup. Λίγες ώρες πριν, μια άλλη λίστα, την οποία δημοσιεύσαμε μάλιστα, με τους πολιτικούς των οποίων σβήστηκαν δάνεια, κυκλοφορούσε στα γραφεία των κυπρίων βουλευτών.

Του Κώστα Βαξεβάνη Συνέχεια

Διαλύστε την Ευρωζώνη

του πιτσιρίκου
Αν και ήμουν ένας από αυτούς που τους συγκινούσε η ιδέα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν είμαι πια οπαδός της. Τουλάχιστον αυτής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν με εκφράζει καθόλου η Ευρωπαϊκή Ένωση και το πρόβλημα είναι πως εκφράζει κάθε μέρα όλο και λιγότερους Ευρωπαίους.

Δεν ξέρω αν θα μπορούσε κάποτε η Ευρωπαϊκή Ένωση να γίνει Ευρωπαϊκή Ένωση των λαών αλλά σήμερα είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση των αγορών και των εκβιασμών.

Και οι καθημερινοί εκβιασμοί δεν έχουν θέση σε μια δημοκρατία, γιατί υποθέτω πως επιθυμούμε ακόμα όλοι η Ευρωπαϊκή Ένωση να είναι δημοκρατία.

Σε όλη την Ευρώπη, ο ευρωσκεπτικισμός φουντώνει και εκφράζεται πια από ανθρώπους από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους.

Κοιτώντας την Ευρωπαϊκή Ένωση σήμερα, βλέπω Συνέχεια

Όλα είναι ένα ψέμα… Κύριε Σόιμπλε

Δεκατρία χρόνια και δυο μήνες πριν ο Σόιμπλε υποβάλει την παραίτηση του από την κεφαλή του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος (CDU) εμπλεκόμενος προσωπικά σε σκάνδαλο χρηματισμού του κόμματος με μαύρο χρήμα, είναι στα αλήθεια οδυνηρό αυτό που συμβαίνει αυτές τις μέρες. Είναι η καταστροφή μιας οικονομίας και ακόμη περισσότερο ο θάνατος των ονείρων μιας κοινωνίας. Βέβαια όπως όλοι, φρόντισαν για αυτό τα ντόπια φερέφωνα της ετερόφωτης κυριαρχίας, μαθαίνουμε ότι αυτά παθαίνει όποιος πλένει μαύρο Ρωσικό χρήμα και επενδύει το μέλλον του στον καπιταλισμό-καζίνο. Όλα αυτά είναι αλήθεια. Γίνονται όμως ακόμη πιο οδυνηρά όταν αυτή την αλήθεια την σφετερίζονται άνθρωποι σαν το Σόιμπλε για να σου τρίψουν στη μούρη τα ψέματα τους, την δύσκολη εκείνη νύχτα ο τότε ηγέτης του CDU, αν και αρχικά το αρνείται, αναγκάζεται να παραδεχτεί ότι έχει ο ίδιος παραλάβει 100,000 μάρκα σε μετρητά από τον Karlheinz Schreiber, φυγόδικο τότε έμπορο όπλων ο οποίος συχνά έδινε χρήματα σε στελέχη του CDU. Στο τέλος παραδέχτηκε ότι συνάντησε τον κ. Schreiber πολλές φορές και όχι μόνο μία όπως αρχικά είχε πει… (http://www.thedailybeast.com/newsweek/2000/02/27/scandal-sinks-schauble.html)

Το ευρώ γίνεται θηλιά…

Το ευρώ γίνεται θηλιά…

Του Γιώργου Δελαστίκ

Σαρώθηκε τελικά στην κυπριακή Βουλή η επονείδιστη συμφωνία του προέδρου της Κύπρου Νίκου Αναστασιάδη με τους Γερμανούς στο πλαίσιο του Γιούρογκρουπ για την πρωτοφανή σε καιρό ειρήνης κατάσχεση από την κυβέρνηση μέρους των καταθέσεων στην Κύπρο.
Συνέχεια