Το ΣτΕ δικαίωσε ιδιοκτήτρια ακινήτου το οποίο βρίσκεται εντός αρχαιολογικού χώρου

 

Η επταμελής σύνθεση του Α’ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε ότι η  ανάγκη προστασίας του πολιτιστικού περιβάλλοντος δεν απαλλάσσει την Πολιτεία από την υποχρέωση αποζημίωσης των ιδιοκτητών ακινήτων επειδή η περιουσία τους είναι εντός αρχαιολογικού χώρου, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να την αξιοποιήσουν όπως θα ήθελαν. Έτσι δικαίωσε ιδιοκτήτρια ακινήτου –που όπως υποστήριζε-  υπέστη ζημία λόγω στέρησης της κατά προορισμό χρήσης του ακινήτου της, για λόγους προστασίας του αρχαιολογικού χώρου.

Το εν λόγω ακίνητο έκτασης οχτώ στρεμμάτων, βρίσκεται στην Κέα, κοντά σε χώρο ο οποίος έχει κηρυχτεί αρχαιολογικός από το 1979 και αγοράστηκε από την κάτοχό του το 1953. Μάλιστα, το 1993 η συγκεκριμένη περιοχή εντάχθηκε με υπουργική απόφαση σε ζώνη προστασίας εντός της οποίας δεν επιτρέπονταν η δόμηση παρά μόνο η γεωργική και κτηνοτροφική χρήση.

Η ιδιοκτήτρια του ακινήτου ζήτησε από την Εφορία Κλασσικών Αρχαιοτήτων το 1996 την απαλλοτρίωση της ιδιοκτησίας της. Αν και η εισήγηση της υπηρεσίας ήταν θετική η όλη διαδικασία της απαλλοτρίωσης «πάγωσε», προκειμένου για να εξεταστούν συνολικά και άλλα παρόμοιες περιπτώσεις.

Στη συνέχεια η ιδιοκτήτρια, προσέφυγε στη Δικαιοσύνη διεκδικώντας την καταβολή αποζημίωσης ύψους 942.000 ευρώ για την αποκατάσταση της ζημιάς που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, υπέστη από τους περιορισμούς που τέθηκαν στη χρήση της περιουσίας της. Ωστόσο, το Διοικητικό Εφετείο απέρριψε την αγωγή της κρίνοντας ότι δεν δικαιούται αποζημίωση καθώς το ακίνητό της βρίσκεται μεν εκτός οικιστικής περιοχής πλην όμως επιτρέπεται η γεωργική και κτηνοτροφική εκμετάλλευσή του. Κατά συνέπεια, έκρινε το Εφετείο, η υπουργική απόφαση δεν περιόριζε ουσιωδώς την χρήση του ακινήτου.

Αντίθετα με την εφετειακή απόφαση, το ΣτΕ επικαλούμενο και σχετικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, έκρινε ότι η Πολιτεία είναι υποχρεωμένη να αποζημιώνει ιδιοκτήτες ακινήτων που υφίστανται τέτοιου είδους περιορισμούς, αρκεί το ακίνητο να πέρασε στην κατοχή τους σε χρόνο που οι συγκεκριμένοι περιορισμοί δεν είχαν επιβληθεί.

Σύμφωνα, μάλιστα, με την απόφαση του ΣτΕ το Εφετείο όφειλε να συνεκτιμήσει ότι κατά την αγορά του ακινήτου, το 1953, δεν συνέτρεχαν οι νεότεροι περιορισμοί ως προς το εμβαδόν και τη χρήση του και συνεπώς υπήρχε δυνατότητα οικοδομικής εκμετάλλευσης του.

πηγή: Pheme.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s