Η μελωδία της εξουσίας

Του Κώστα Κυριακόπουλου

Άντρες έτοιμοι για όλα. Να πετάξουν τις σοβαρές στολές και τα κουστούμια του πολιτικού κομφορμισμού και να υπερασπιστούν μέχρι «τελευταίας ρανίδος» την τιμή, την αξιοπρέπεια, την πατρίδα, την οικογένεια, τη θρησκεία και όλα τα ιδεολογικά καλούδια της δεκαετίας του ’80, ως γνήσιοι «Κένταυροι» της ΟΝΝΕΔ, της μαγκιάς, του τσαμπουκά, του «πολλά βαρύ», του «γαμάω και δέρνω» όσους διαφωνούν, μιας ιδεολογίας που στο μόνο που διέφερε, τότε, από αυτήν της Χρυσής Αυγής, ήταν το γεγονός ότι οι εχθροί ήσαν απλώς ομοεθνείς.

Ξύλο αλύπητο σε γειτονιές της Αθήνας και του Πειραιά και σε συνελεύσεις σε πανεπιστήμια, τραμπουκισμοί, νυχτερινά κυνηγητά αλλόπιστων πολιτικών νεολαιών. Κι αυτοί ενσωματώθηκαν κάποτε στην ελληνική κοινωνία κι έγιναν κυρίαρχη ιδεολογία και αισθητική. Δεν είχε σημασία το κόμμα, σημασία είχε το ύφος, ο τσαμπουκάς, το κομπολόι, η μαγκιά, οι γκόμενες και το «καταφερτζιλίκι».

Ένα γενικευμένο κι αγράμματο «να’ ουμε…», σηματοδότης μιας κουλτούρας που κυριάρχησε και μάλλον συνεχίζει. Ε, δεν είναι και τόσο εύκολο, όσο φαίνεται, να αποκηρύξεις τις ιδεολογικές σου απαρχές. Ακόμα και αν χρειαστεί να βγάλεις το πολύχρωμο σορτσάκι ή τις σαγιονάρες στη βλογιοκομμένη γκλαμουριά σου…

Advertisements

One thought on “Η μελωδία της εξουσίας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s